Agat mszysty słoiczek buteleczka z kamieniami 3cm – kamień uziemienia i połączenia z naturą

Nazwa pochodzi od występujących w nich czarnych lub zielonych dendrytycznych wrostkach, podobnych do zatopionych mchów, porostów czy paproci.

Agat ma jedną z najstarszych historycznych tradycji jakiegokolwiek kamienia leczniczego. Znajduje się w praktycznie każdym znanym lapidarium, tekście opisującym kamienie szlachetne i ich moce. Dowody archeologiczne dobitnie wskazują, że agaty były cenione od najdawniejszych czasów. Agaty znaleziono w wielu grobach z epoki kamiennej i wydaje się, że były trzymane albo ze względu na ich piękno, albo być może ze względu na ich moc energetyczną. Wczesne lapidarium, datowane na 3000 lat pne, odnosiło się do pieczęci, pierścieni, koralików i innych ozdób wyrzeźbionych z agatu. Sumerowie jako pierwsi opisali moc kamieni, a ich teksty stwierdzają, że noszenie agatu dawało człowiekowi szczególną łaskę u bogów.

Nazwa „Agat” została po raz pierwszy użyta przez greckiego pisarza Teofrasta (372-287 p.n.e.). Napisał, że wszystkie agaty pochodziły z sycylijskiej rzeki zwanej wówczas rzeką Achates, a dziś znanej jako rzeka Dirillo. Wzdłuż tej rzeki nadal można znaleźć agaty. W I wieku Pliniusz Starszy (23-79 n.e.) powtórzył twierdzenie Teofrasta i dalej stwierdził, że patrzenie na agat sprawia, że oczy odpoczywają i że ssanie kawałka agatu może ugasić pragnienie. W wyniku tych przekonań agat był nadal przepisywany przez aptekarzy w leczeniu chorób oczu jeszcze na początku XX wieku.