Heliotrop surowa bryłka 3-4cm Indie

Etymologia:

Nazwa pochodzi od greckich słów helios (słońce) i tropein (zmieniać, przeobrażać), ponieważ daje on czerwonawe refleksy podczas obracania po zanurzeniu w wodzie.

W starożytnym świecie Heliotrop był uważany za najpiękniejszy z rodziny jaspisów, głęboki, ziemisty zielony klejnot, ozdobiony jasnoczerwonymi plamami. Nazywany Kamieniem Słońca, a później Kamieniem Chrystusa, jego energia niesie czystość krwi i nieodłącznie mówi o życiu i narodzinach, witalności i sile, pasji i odwadze. Jako talizman jest zarówno mistyczny, jak i magiczny, a jego właściwości są ochronne i pielęgnujące.

Kryształowe legendy i mity:

Najbardziej znana legenda o heliotropie pochodzi ze średniowiecza i mówi, że „Krwawy Kamień” powstał podczas ukrzyżowania Jezusa Chrystusa, gdy krew z jego ran spadła na ciemnozieloną ziemię i zamieniła się w kamień. Inna wersja głosi, że krew Chrystusa, która wypłynęła ze śmiertelnego pchnięcia włócznią, spadła na zielony jaspis leżący u stóp krzyża, tworząc heliotrop.

Dzisiaj, tak jak wtedy, heliotrop uważany jest za kamień szlachetnej ofiary i dodaje odwagi i pocieszenie wszystkim, którzy czują powołanie do oddania siebie dla dobra innych. Wywołuje najwyższy, najbardziej altruistyczny charakter tych, którzy go posiadają i noszą.

Heliotrop został nazwany „kamieniem Babilonu” i posiadał kilka magicznych właściwości, które przypisywano mu od późnej starożytności. Pliniusz Starszy wspominał, że magowie używali go jako kamienia niewidzialności. Damigeron pisał o jego właściwościach wywoływania deszczu, zaćmienia słońca i jego szczególnej mocy wróżenia oraz zachowaniu zdrowia i młodości.

Starożytni Grecy i Rzymianie nosili heliotrop, aby przynosił im sławę i przychylność bogów, dodawać wytrzymałości i jako remedium przeciw ukąszeniom jadowitych stworzeń. Greccy i rzymscy sportowcy faworyzowali go jako talizman zapewniający sukces w igrzyskach.