Ostatnie sztuki Kryształowego Kalendarza Adwentowego w sprzedaży! Nie czekaj na ostatnia chwilę! Znajdziesz je TUTAJ

Artsento
Blog

Przyszłość zapisana w kosmosie – skąd wzięły się horoskopy?

Wiele osób boi się o swoją przyszłość i chce wiedzieć, jakie wydarzenia je czekają. To jeden z powodów, dla których horoskopy cieszą się taką popularnością. Początek sezonu letniego na półkuli północnej to czas przesilenia. Miłośnicy astrologii patrząc w niebo mogą wówczas dowiedzieć się, co ich czeka. Gwiazdozbiór wzbudzał zainteresowanie ludzi już wiele lat temu. Eksperci z NASA uważają, że nie można dokładnie określić, kto jako pierwszy uznał zjawiska naturalne za źródła horoskopów. Co warto wiedzieć o tym zagadnieniu?

Początki horoskopów

Badacze sztuki jaskiniowej uważają, że już wtedy dało się zaobserwować nadawanie cech duchowych zwierzętom i przedmiotom. To właśnie to zapoczątkowało prawdopodobnie ideę przewidywania przyszłości. Z mistyczną formą astrologii miały jako pierwsze do czynienia wierzenia występujące w kulturach starożytnych. Warto przytoczyć tu przykład Chin, w których dla szlachty zaćmienia i plamy słoneczne zwiastowały dobre lub złe czasy dla cesarza. Sumerom i Babilończykom w połowie drugiego tysiąclecia p.n.e. nie były obce praktyki wróżbiarskie. Oglądali plamy na wątrobie, wnętrzności zwierząt, obserwowali planety i gwiazdy, by śledzić bogów. Tabliczka Wenus z Ammi-saduqi służyła właśnie do śledzenia ruchu Wenus i stanowi jeden z najwcześniejszych fragmentów babilońskich wróżb planetarnych. W starożytnym Egipcie odkryto z kolei konstelacje gwiazd, które wydawały się poruszać w zależności od pory roku. Konstelacje zaczęto nazywać już w starożytnej Mezopotamii. W zależności od teorii, nazwy gwiazdozbiorów wymyślili Sumerowie lub ludy semickie. To właśnie te wydarzenia dały początek dopatrywaniu się wpływu gwiazd na losy świata.

Znaki zodiaku

Nazwy znaków zodiaku wywodzą się od nazw gwiazdozbiorów wymyślonych przez Sumerów. Wówczas znaków tych było więcej niż obecnie. Dzisiaj Plejady czy Wielka Jaskółka wchodzą w skład większych konstelacji, a Zodiak jest pasem na sferze niebieskiej w płaszczyźnie ekliptyki o szerokości około 16 stopni. W skład jego obszaru wchodzi Słońce, które widać z Ziemi. Astrologia dzieli kąt pełny na 12 części i właśnie stąd wzięło się pochodzenie 12 znaków zodiaku. Słońce znajduje się w każdej części koła przez około miesiąc. Podział na 12 części został dokonany przez babilońskich astronomów blisko 500 lat p.n.e. Gwiazdozbiory musiały zostać nieco zmodyfikowane, na skutek czego część jednej konstelacji stawała się inną. Najprawdopodobniej do połączenia wszystkich idei doszło wraz z podbiciem Egiptu przez Aleksandra Wielkiego około 330 p.n.e. i po kontynuowaniu podbojów imperium perskiego oraz kampaniach w Indiach. Znane obecnie znaki zodiaku ustanowiono w starożytnym okresie greckim. Nazwy znaków pochodziły od nazw konstelacji, dopasowano je do dat w oparciu o ich położenie na niebie. Samo słowo „zodiak” również wywodzi się z języka greckiego i oznacza „wyrzeźbioną postać zwierzęcą”. W opisywanych czasach pierwszy dzień wiosny był tym samym, w którym słońce pojawiało się w gwiazdozbiorze Barana.

Co było dalej?

Od kiedy ustalono nazwy znaków zodiaku, Ziemia przesunęła się na swojej osi w procesie precesji. Daty przestały więc odpowiadać konstelacjom tła, od których znaki wzięły swoje nazwy. Chronologia przesunęła jeden znak na Zachód, na skutek czego tak naprawdę dzisiaj daty odpowiadają obecności słońca w konstelacjach poprzedzających je znaków. Już żyjący w II wieku astronom i geograf Klaudiusz Ptolemeusz potraktował Wagę jako część Skorpiona i nazwał ją Szczypcami, potem to samo zrobił Mikołaj Kopernik. Słońce przez 49 dni w ciągu roku znajduje się we „właściwych” dla znaków zodiaku miejscach, a pod koniec roku, przez mniej więcej 3 tygodnie, jest poza tradycyjnym zodiakiem, w konstelacji Wężownika. W dzisiejszych czasach astrolodzy biorą pod uwagę położenie planet i Słońca w stosunku do 12 znaków zamiast ich położenia względem konstelacji. Osoba urodzona w dniu, w którym Słońce znajdowało się w znaku Strzelca, ma więc znak zodiaku Strzelec.

Kamienie naturalne dla poszczególnych znaków zodiaku

Osoby fascynujące się astrologią powinny wiedzieć, że każdy znak zodiaku posiada przypisany do niego kamień naturalny, który może wspomóc posiadacza w rozwinięciu jego potencjału oraz chronić go. Dla przykładu kamień księżycowy sprawdzi się w przypadku Raków, Wag i Skorpionów. Ponadczasowe perły polecane są Rakom i Bliźniętom, natomiast kojące ametysty – Wodnikom, Rybom, Koziorożcom oraz Pannom. Oczywiście kamieni tych jest o wiele więcej, dlatego warto zagłębić się w to zagadnienie. Następnie można zamówić swój kamień w wygodny sposób przez Internet, np. ze sklepu Artsento.

Szukaj
Kategorie
Bądź na bieżąco
Zapisz się do newslettera, aby otrzymywać informacje o nowościach, ofertach specjalnych i innych informacjach o rabatach.
Zobacz również
Kwarc Dymny właściwości
8 listopada 2023

Kwarc Dymny to odmiana kwarcu tworząca dobrze wykształcone kryształy o zabarwieniu od...

Zaćmienie Księżyca i pełnia w Byku
24 października 2023

Zaćmienie Księżyca to symbol potężnych zmian. Połączony z pełnią staje się wydarzeniem,...

Najlepsze kamienie na Halloween i Samhain
10 października 2023

Za trzy tygodnie część z nas będzie świętować Halloween, a pozostali będą...